هر وقت می خورم سیبی،یاد طعم عشق می افتم! یاد جمله:عشق،سیب است

و در خیال خود به باغ سیبی می روم،از درخت می چینم سیب سرخی را ....

به یادت گاز می زنم از آن، می خورم تا آخرین گاز سیب را !

بعد از آن سیب سرخ دیگری چیدم،دادم برایت آن را.

برداشتی سیب را،بوییدی آن را و چشیدی طعمش را.

پس با چشمان پر فروغت گفتی:

<< سیب سرخ یعنی عشق >> شاید هم گفتی:

<< سیب سرخ می دهد طعم عشق >>

باز در رویایم می بینم روزی با هم از درخت سیبی، سیب سرخ عشق را چیدیم.

و با هم طعم عشق را چشیدیم

تا بدانم و به دیگران بفهمانیم

که سیب می دهد طعم عشق ، و چه طعم خوشی!